تبليغاتX
از کجا نگفتن را اغاز کنم...


از کجا نگفتن را اغاز کنم...

بي تو چه مونده با من جز يه صداي خسته جز یه نگاه خاموش جز یه دل شکسته...ارام صبا

سلام دوستان عزیز...

 

بابا بسه این همه غم و اندوه این دفه میخام از شادی بنویسم.

 

رسیدیم به ابان و تولد یه دوست خوب...نه نه بهتر یه خواهر خوبو

 

مهربونکه خیلی به من  خوبی و مهربونی کرده...

 

خانم الف. ص 

 

دوست خوب و خواهر مهربونم۱۷ ابان روز تولدت را از صمیم قلب

 

یا به قول معروف از ته اعماق وجود ناچیزم تبریک میگم و ارزوی

 

 موفقیت در تمامی مراحل زندگی و علمی ومادی و

 

 معنوی زیر سایه پدرو مادر عزیزت داشته باشی ٬تولدت مبارک.

اینم گروه موزیک تولدت...

   ارام صبا.

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

صدای خمپاره

 

اورا دوباره یاد مادر انداخت

 

مادری که تنها یادی ازاو باقی ماندو

 

عکسی روی دیوار اتاق

 

وقتی در عکس به چشمان او نگاه کرد

 

برقی از محبت و عشق را درچشمان اودید

 

محبتی که بی اندازه دوست داشتنی بود

 

واو دیگر ان را نداشت

 

باید عمر را درحسرت محبت مادر سر می کرد

 

در حسرت اغوش گرمش که برای

 

او ارامش بخش بود

 

در حسرت بوی  تن مادر

 

ودر حسرت دست محبت امیزی که

 

 به سر پسرک کشیده میشد

 

وصدای دوستت دارم های او

 

حالا پسرک تنهاست و

 

در انتظار است

 

در انتظار کسانی  که روزیبی  رحمانه او را با تمام

 

سختی های  زندگی  رها کردنند

 

به چه جرم؟

 

چه گناهی؟

 

جرمی که هنوز بعد سالها نمی دانست چیست

 

او تقاص گناه ناکرده خود را با حسرت دیدن مادر

 

پس داد...

 

مادری  که  دیگر نیست...

 

ÚÇÔÞی ÌÑã ÞÔä�ی ÇÓÊ

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

نی حدیث راه پر خون می کند

قصه های عشق مجنون می کند

در غم ما روزها ، بی گاه شد

روزها با سوزها همراه شد

روزها گر رفت ، گو رو ، باک نیست

تو بمان ، تو بمان ، ای آن که چون تو پاک نیست

تو بمان ، ای آن که چون تو پاک نیست

شمع و پروانه منم ، مست می خانه منم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

یار پیمانه منم ، از خود بیگانه منم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

چون باد صبا در به درم ، با عشق و جنون هم سفرم

شمع شب بی سحرم ، از خود نبود خبرم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم


تو ای خدای من ، شنو نوای من

زمین و آسمان تو ، می لرزد به زیر پای من

مه و ستارگان تو ، می سوزد به ناله های من

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

وای از این شیدا ، دل من

مست و بی پروا ، دل من

مجنون هر صحرا ، دل من

رسوا دل من ، رسوا دل من

لاله ی تنها ، دل من

داغ حسرت ها ، دل من

سرمایه ی سودا ، دل من

رسوا دل من ، رسوا دل من

خاک سر پروانه منم ، خون دل پیمانه منم

چون شور ترانه تویی ، چون آه شبانه منم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

رسوای زمانه منم ، دیوانه منم

 

دوستون دارم  همتون و دوست دارم

                                               ارام صبا.

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

ایروزا جوونا پیرن

 

همه از جان خو سیرن

 

ظاهر همه   وخنده

 

ولی  تو دلشون اسیرن

 

ایروزا نان تو  دروغه

 

گپ راست کشکن و دوغه

 

تو  چشان  یه  دنیا خورشید

 

ولی  حیف دل بی  فروغه

 

یکی  تا  خرخره    سیره

 

یکی  بی لقمه  گیره

 

یکی  تو پیری پراز شوق 

 

یکی  تو   جوانی  پیره

 

عده ای   غرق  وصالن

 

عده ای غرق  خیالن

 

عده ای  یو بالا بالا

 

عده ای تو قعر دریا

 

به  یه  عده  عشق  حرامه

 

به یه  عده پا ک و طاهر

 

قهقه  همه  بلند 

 

ولی  باور  کن  به  خنده

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

نه !

کاری به کار عشق ندارم

                               من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر

                                                                       در این زمانه دوست ندارم

انگار

                 این روزگار چشم ندارد من و تو را

                                                             یک روز خوشحال و بی ملال ببیند

زیرا هر چیز و هر کس

                        که دوست تر بداری

                                       حتی اگر یک نخ سیگار یا زهر مار باشد

                                                                                   از تو دریغ میکند

پس با همه وجودم خود را زدم به مردن

تا روزگار دیگر کاری به کار من نداشته باشد

این شعر را هم نا گفته میگذارم  .....

تا روزگار بو نبود ....

                          گفتم که ...

                                   کاری به کار عشق ندارم !

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

دلمون  انقده  نشکن  اخه این دل عاشقت بود

 

له نکن  این قلب خونو اخه روزی لایقت بود

 

دلمو انقد  نسوزون مگه چی مونده ازین دل

 

رفتی و با بی وفهییت زدی  مهر نقص  باطل

 

توکه دوست نداشتی باشی چرا اتیشم کشیدی

 

اونکه  تو خودخواهیات مرد  دل من بود تو ندیدی

 

از تو خونه وجودم به چه اسونی  پریدی

 

ریختن  غرور  این مردو  تو

 

                          ندیدی...........

 

                                          نشنیدی

 

 

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

عادت نده خود را به من

من مثل هر کس نیستم

یک روز هستم پیش تو



یک روز دیگر نیستم



از من مخواه عاشق شوم

عشقم سرابی بیش نیست

آنکس که از من ساختی

جز سایه ای از خویش نیست



هرگز برایم دل نده

چشمان خود را تر نکن

این وضع پر اشوب را

آشفته و بد تر نکن



دیگر نگو می خواهمت

من دوستت دارم هنوز

تو حیف هستی نازنین

در پای بی مهرم نسوز



ای آفتاب زندگی

دیگر بر روی من متاب

آرامش مطلق تویی

من دائما در اضطراب



سر مستی و دلدادگی

از من گذشته خسته ام

فردا عزیمت می کنم

بار سفر را بسته ام
نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

خیلی  وقته  نمی  دونم درد خودم و تحمل کنم یا

 

دوستانو؟؟؟؟؟

 

درد خودم قابل  تحملتره تا دیدن ناراحتی

 

 و درد دوستا...اخه دوست بهترین نعمت وثروته...

 

تازه  اونم دوستای  من.

 

امروز یکی  از دوستای نازو ماهم تماس گرفت...

 

من بی جنبه عشق زنگ خوشال شدم و زود

 

 جواب دادم

 

سلام  نداده گریه  کرد...

 

خیلی  ماه و پاک بود...

 

چند ماه پیش  عاشق شده بود ....

 

اما گویا دیگه تموم شده  بود ...

 

نگفت چراو چی شده و فقط بغض غریبی داشت...

 

بغضی  که  یه  روز منم  بهش میرسم...

 

ماهم بهش میرسیم...

 

این خاصیت عشقه...

 

چون عاقبت عشق نه کفر است و نه ایمان

ابلیس در اغفال تو تعجیل ندارد

سردرگمی از ماست ولی قصه ی آدم

 

قرآنی و توراتی و انجیل ندارد

 

 

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

نمی  دونم  چی بگم...

 

اما اینکه  می گم واقعیت...

 

اوایل  یا  قبلنا خیلی  دلم می خواست پولدارشم

 

ماشین مدل بالا  داشته باشم خونه  و  ویلا...

 

ولی  الان  فهمیدم  اینا خوشبختی  نیست

 

خوشبختی  واغعی  یعنی  عشق،دوست داشتن،

 

بغل کردن عشقت،بوئیدنش،بوسیدنش.

 

بوسیدن وای  محتاج  بوسیدنشم ولی...

 

عشق  واقعی  یعنی  همینکه  اونو  دوست  داشته  باشیو

 

  اونم  دوست داشته  باشه  این  خیلی  بالاتر  از  خونه 

 

 و  ماشین و  خیلی  چیزای  دیگست...

 

یعنی اونم  می  خواد؟؟؟

 

دوسم  داره؟؟؟

 

دلش  میخواد با هم باشیم؟؟؟

 

از بودن با من خوشاله؟؟؟

 

وای  کاش  جواب این همه  سوال و می دونستم!!!

 

کاش  می شد ببوسمش؟؟؟این  ارزومه...

 

کاش  می  فهمیدم  که  دوسم  داره...

 

کاش  می  فهمید  که  چقدر  می  خوامش و دوسش  دارم...

 

الان  فقط  یه  زندگی  ممولی  می خوام و اونی 

 

 که  دوسش  دارم که  در کنار  هم  رشد کنیم ...

 

فقط  می دونم که  خیلی  می خوامش...

 

 

ولی  اون  اصلا  باور  نمی  کنه  و  فکر  میکنه

 

 من یه  احمقم و  می  خوام  بپیچونمش...

 

دلم  می خواد اگه  روزی  جدا شدیم و  دوباره دیدمش  تو

 

 خوشبختی  کامل  باشه...همون خوشبختی که من همیشه

 

  ازش دور بودم و به  قول  قدیمیا  اون  سواره و من پیاده

 

تمام  ارزومم اینه  که یه روزی به خوشبختی  که  خودش

 

 می خواد برسه  و به  همه پوزش و  بده .

 

امروز اومدم یه حال اساسی بهت بدم و برم!پس عین آدم گوش کن:

 

افتابت به زردیه بندای کتونیه اون دختره که الان از کنارمون رد شد!

 

مهتابت به خوشگلیه مادربزرگم وقتی موهاشو حنا میذاشت!

 

روزات به روشنیه ملافه ی بالشم!

 

شبات به تاریکیه دستای اون شاگرد مکانیکیه!

 

عمرت به درازیه جابر روزبهانی!

 

غمت به دوریه کارگاه شیشه گری از ساختمون اصلیه دانشگاهمون!

 

درست به خوبیه اون آقا پلیسه که شبا بیداره،منتظر شکاره!

 

هیکلت به میزونیه ساعت زنگیه اقاجون!

 

جورابت به تمیزیه کاغذای آچارایی که دیروز خریدم!

 

جیبت به پریه اون لیوانی که سعی کردم نیمه ی خالیشو نبینم!

 

اتاقت به مرتبیه علی اینا تو صف مدرسه شون!

 

عقلت به سالمیه تخم مرغای تو یخچالمون!

 

خیلی لوس شد!مگه نه؟

 

اون:نه!

من:خوب نیست یهو اینقدر خوشحالت کنم!جوش میزنی!

 

حالا اینو داشته باش:

 

زندگیت خراب!به خرابیه دندونای عمه!

 

اون:خیلی بدی!

 

من:ناراحت نشو بابا!می خواد همشو بکشه دندون مصنوعی بذاره!

 

ودر اخر:     

                    دوست دارم...

                                             ارام صبا.

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

عشق یعنی یک نگاه و صد کلام

پر کشیدن سوی شب با یک سلام

عشق یعنی قلب پاک و بی قرار

اشک شوق و خنده بی اختیار

عشق یعنی هر نفس زیبا شدن

در ره دل مست و بی پروا شدن

عشق یعنی پاک بازی های ناب

حسرت دیدار معشوقه به خواب

عشق یعنی ضرب یک قلب به دو تن

با شهامت دل به دریاها زدن

عشق یعنی مستی از فرط نگاه

هم نشینی با دل غمگین ماه

عشق یعنی خلوت خاموش شب

با هزاران حرف ناگفته به لب
عشق یعنی در رفاقت گم شدن

قصه تلخ لب مردم شدن

عشق یعنی هر ترانه دلنواز

دست سوی تربت دلبر دراز

عشق یعنی پاکی و دلدادگی

از خدایی پر زدن تا بندگی

عشق یعنی یک سفر بی انتها

از ظاهر دنیا رها

عشق یعنی بستن دلبر به جان

دیدن رنگ چشش در اسمان

عشق یعنی من هم از من کم شدن

در پی دل راهی عالم شدن

عشق یعنی از رهایی تا به دار

گم شدن در چهره معصوم یار

یاد دارم در غروبی سرد سرد
 
میگذشت از کوچه ما دورگرد
 
داد میزد:کهنه قالی میخرم
 
دسته دوم جنس عالی میخرم
 
کاسه و ظرف سفالی میخرم
 
 
گر نداری کوزه خالی میخرم
 
اشک در چشمان بابا حلقه بست
 
عاقبت آهی کشید بغضش شلست
 
اول ماه است ونان در سفره نیست
 
ای خدا شلرت ولی این زندگیست؟
 
بوی نان تازه هوشش برده بود
 
اتفاقا" مادرم هم روزه بود
 
خواهرم بی روسری بیرون دوید
 
گفت آقا سفره خالی میخرید؟

 

به كه بايد دل بست؟

به كه شايد دل بست؟

سينه ها جاي محبت، همه از كينه پر است .

هيچكس نيست كه فرياد پر از مهر تو را ـ

گرم، پاسخ گويد

نيست يكتن كه در اين راه غم آلوده عمر ـ

قدمي، راه محبت پويد

***

خط پيشاني هر جمع، خط تنهائيست

همه گلچين گل امروزند ـ

در نگاه من و تو حسرت بيفردائيست .

***

به كه بايد دل بست ؟

به كه شايد دل بست ؟

نقش هر خنده كه بر روي لبي ميشكفد ـ

نقشه يي شيطانيست

در نگاهي كه تو را وسوسه عشق دهد ـ

حيله پنهانيست .

***

زير لب زمزمه شادي مردم برخاست ـ

هر كجا مرد توانائي بر خاك نشست

پرچم فتح بر افرازد در خاطر خلق ـ

هر زمان بر رخ تو هاله زند گرد شكست

به كه بايد دل بست؟

به كه شايد دل بست؟

***

خنده ها ميشكفد بر لبها ـ

تا كه اشكي شكفد بر سر مژگان كسي

همه بر درد كسان مينگرند ـ

ليك دستي نبرند از پي درمان كسي

***

از وفا نام مبر، آنكه وفاخوست، كجاست ؟

ريشه عشق، فسرد

واژه دوست، گريخت

سخن از دوست مگو، عشق كجا ؟ دوست كجاست ؟

***

دست گرمي كه زمهر ـ

بفشارد دستت ـ

در همه شهر مجوي

گل اگر در دل باغ ـ

بر تو لبخند زند ـ

بنگرش، ليك مبوي

لب گرمي كه ز عشق ـ

ننشيند بلبت ـ

به همه عمر، مخواه

سخني كز سر راز ـ

زده در جانت چنگ ـ

بلبت نيز، مگو

***

چاه هم با من و تو بيگانه است

ني صد بند برون آيد از آن، راز تو را فاش كند

درد دل گر بسر چاه كني

خنده ها بر غم تو دختر مهتاب زند

گر شبي از سر غم آه كني .

***

درد اگر سينه شكافد، نفسي بانگ مزن

درد خود را به دل چاه مگو

استخوان تو اگر آب كند آتش غم ـ

آب شو، « آه » مگو .

***

ديده بر دوز بدين بام بلند

مهر و مه را بنگر

سكه زرد و سپيدي كه به سقف فلك است

سكه نيرنگ است

سكه اي بهر فريب من و تست

سكه صد رنگ است

***

ما همه كودك خرديم و همين زال فلك

با چنين سكه زرد ـ

و همين سكه سيمين سپيد ـ

ميفريبد ما را

هر زمان ديده ام اين گنبد خضراي بلند ـ

گفته ام با دل خويش:

مزرع سبز فلك ديدم و بس نيرنگش

نتوانم كه گريزم نفسي از چنگش

آسمان با من و ما بيگانه

زن و فرزند و در و بام و هوا بيگانه

« خويش » در راه نفاق ـ

« دوست » در كار فريب ـ

« آشنا » بيگانه

***

شاخه عشق، شكست

آهوي مهر، گريخت

تار پيوند، گسست

به كه بايد دل بست ؟

به كه شايد دل بست ؟


نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

 

سلام  دوستان  گل  و  عزیز تر  از  جانم...

 

تازه  اومدم ایران یه خبربد شنیدم که  خیلی  ناراحت شدم...

 

فکر کنم پا قدمه  من بوده...

 

خو  از  تیتر  معلو چی  می  خوام  بگم:

 

یه  فرشته  کوچولو چند  روز پیش  تو  یه  تصادف 

 

 چند  روزی  که    تو  کماستوو

 

این  فرشته  کوچولو زیادم غریبه  نیست  خواهر  زاده آواست

 

ازتون  خواهش  می  کنم استدعا  میکنم  که  واسه  این  فرشته و

 

این  جگر  گوشه  دوست  خوبمون  اوا  دعا  کنید  که  بازم  بتونه

 

به  زندگی  قشنگش  ادامه بده و دوباره  طعم شیرین  سلامتی و

 

بچشه...

 

اون فرشته  الان  به دعای  شما نیاز  داره...

 

خواهش  میکنم....

 

همین...

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

سلام...

 

امروز ۱۷ ابان ...

 

تولد یه  فرشته...یه ماه...

 

یکی که خیلی  به من خوبی کردتو

 

 این دوسال گذشته...چیزی که

 

 سالها  از یادم رفته بود.

 

از صمیم قلب نه با تمام وجودم اگه وجودی

 

 مونده باشه میگم که:

 

                        مهربانم...بهترینم...تولدت مبارک.

 

الف.صادقی

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

هنگامی که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز می گذشت.
فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد : چرا این همه وقت صرف این یکی می فرمایید ؟
خداوند پاسخ داد : دستور کار او را دیده ای ؟
او باید کاملا" قابل شستشو باشد، اما پلاستیکی نباشد.
باید دویست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جایگزینی باشند.
باید بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذای شب مانده کار کند.
باید دامنی داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا دهد و وقتی از جایش بلند شد ناپدید شود.
بوسه ای داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشیده گرفته تا قلب شکسته، درمان کند.
و شش جفت دست داشته باشد.
فرشته از شنیدن این همه مبهوت شد.
گفت : شش جفت دست ؟ امکان ندارد ؟
خداوند پاسخ داد : فقط دست ها نیستند. مادرها باید سه جفت چشم هم داشته باشند.
-این ترتیب، این می شود یک الگوی متعارف برای آنها.
خداوند سری تکان داد و فرمود : بله.
یک جفت برای وقتی که از بچه هایش می پرسد که چه کار می کنید،
از پشت در بسته هم بتواند ببیندشان.
یک جفت باید پشت سرش داشته باشد که آنچه را لازم است بفهمد !!
و جفت سوم همین جا روی صورتش است که وقتی به بچه خطاکارش نگاه کند،
بتواند بدون کلام به او بگوید او را می فهمد و دوستش دارد.
فرشته سعی کرد جلوی خدا را بگیرد.
این همه کار برای یک روز خیلی زیاد است. باشد فردا تمامش بفرمایید .
خداوند فرمود : نمی شود !!
چیزی نمانده تا کار خلق این مخلوقی را که این همه به من نزدیک است، تمام کنم.
از این پس می تواند هنگام بیماری، خودش را درمان کند، یک خانواده را با یک قرص نان سیر کند و یک بچه پنج سال را وادار کند دوش بگیرد.
فرشته نزدیک شد و به زن دست زد.
اما ای خداوند، او را خیلی نرم آفریدی .
بله نرم است، اما او را سخت هم آفریده ام. تصورش را هم نمی توانی بکنی که تا چه حد می تواند تحمل کند و زحمت بکشد .
فرشته پرسید : فکر هم می تواند بکند ؟
خداوند پاسخ داد : نه تنها فکر می کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره هم دارد .
آن گاه فرشته متوجه چیزی شد و به گونه زن دست زد.
ای وای، مثل اینکه این نمونه نشتی دارد. به شما گفتم که در این یکی زیادی مواد مصرف کرده اید.
خداوند مخالفت کرد : آن که نشتی نیست، اشک است.
فرشته پرسید : اشک دیگر چیست ؟
خداوند گفت : اشک وسیله ای است برای ابراز شادی، اندوه، درد، نا امیدی، تنهایی، سوگ و غرورش.
فرشته متاثر شد.
شما نابغه اید ای خداوند، شما فکر همه چیز را کرده اید، چون زن ها واقعا" حیرت انگیزند.
زن ها قدرتی دارند که مردان را متحیر می کنند.
همواره بچه ها را به دندان می کشند.
سختی ها را بهتر تحمل می کنند.
بار زندگی را به دوش می کشند،
ولی شادی، عشق و لذت به فضای خانه می پراکنند.
وقتی می خواهند جیغ بزنند، با لبخند می زنند.
وقتی می خواهند گریه کنند، آواز می خوانند.
وقتی خوشحالند گریه می کنند.
و وقتی عصبانی اند می خندند.
برای آنچه باور دارند می جنگند.
در مقابل بی عدالتی می ایستند.
وقتی مطمئن اند راه حل دیگری وجود دارد، نه نمی پذیرند.
بدون کفش نو سر می کنند، که بچه هایشان کفش نو داشته باشند.
برای همراهی یک دوست مضطرب، با او به دکتر می روند.
بدون قید و شرط دوست می دارند.
وقتی بچه هایشان به موفقیتی دست پیدا می کنند گریه می کنند و و قتی دوستانشان پاداش می گیرند، می خندند.
در مرگ یک دوست، دل شان می شکند.
در از دست دادن یکی از اعضای خانواده اندوهگین می شوند،
با اینحال وقتی می بینند همه از پا افتاده اند، قوی، پابرجا می مانند.
آنها می رانند، می پرند، راه می روند، می دوند که نشانتان بدهند چه قدر برایشان مهم هستید.

قلب زن است که جهان را به چرخش در می آورد
زن ها در هر اندازه و رنگ و شکلی موجودند می دانند که بغل کردن و بوسیدن می تواند هر دل شکسته ای را التیام بخشد
کار زن ها بیش از بچه به دنیا آوردن است، آنها شادی و امید به ارمغان می آورند. آنها شفقت و فکر نو می بخشند
زن ها چیزهای زیادی برای گفتن و برای بخشیدن دارند
خداوند گفت : این مخلوق عظیم فقط یك عیب دارد
فرشته پرسید : چه عیبی ؟
خداوند گفت : قدر خودش را نمی داند
نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

در یکی از اتاقهای بیمارستان دو مرد بستری بودند . یکی از انها اجازه داشت تا هر بعدازظهر یک ساعت از تخت خود بلند شده بنشیند تا مواد زائد از ریه اش دفع شود . تخت او نزدیک تنها پنجره اتاق بود .
مرد دیگری باید تمام روز روی تختش دراز می کشید و از جایش بلند نمیشد .
انها ساعتها در باره عقاید , خانواده ها , خانه , شغل , دوران خدمت سربازی و تعطیلاتشان با هم صحبت میکردند .
هر بعداز ظهر وقتی مرد کنار پنجره میتوانست بنشیند , تمام چیزهائی را که میتوانست بیرون پنجره ببیند را برای هم اتاقی اش تعریف میکرد .
مرد دیگر هم در آن یک ساعت خود را در دنیای گسترده و پر جنب و جوش و رنگارنگ بیرون حس میکرد .
پنجره بر یک پارک یا دریاچه ای زیبا مشرف است , اردکها و قوها در آب بازی میکنند , و بچه ها قایقهای کاغذی شان را در آن شناور میکنند .
عشاق جوان بازو به بازوی هم در میان گلهای رنگارنگ قدم میزنند و یک منظره دل انگیز از خط افق در دور دست پدیدار است .
وقتی مرد کنار پنجره تمام این چیزهای زیبا و مطبوع را توصیف میکرد مرد دیگر میتوانست چشمهایش را بسته و همه آن مناظر را مجسم کند .
در یک بعدازظهر گرم مرد کنار پنجره گفت : سربازانی را می بیند که رژه می روند , مرد دیگر اگر چه صدای آنها را نمیشنید , میتوانست با کلمات توصیفی و زیبا آنها را تصور کند .
روزها و هفته ها گذشت .
یک روز صبح که پرستار برای سرکشی به اتاق انها آمد با پیکر بی جان مرد کنار پنجره مواحه شد .او بسیار ناراحت شد و خدمه بیمارستان را صدا کرد تا جسد او را بیرون ببرند . پس از مدتی مرد دیگر از پرستار خواست که او را به تخت کنار پنجره منتقل کند .
پرستار با کمال میل این کار را کرد و وقتی از راحتی جای بیمار مطمئن شد اتاق را ترک کرد .
مرد به ارامی خود را کنار پنجره کشید و به زحمت به ارنج خود تکیه داد تا برای اولین بار دنیای واقعی پشت پنجره را ببیند , اما با یک دیوار بلند مواجه شد !
پرستار را صدا کرد و پرسید چه کسی ان مرد را مجبور کرده بود که چنان چیزهای خیال انگیزی برای او در بیرون پنجره به تصور بکشد .
پرستار پاسخ داد که ان مرد کور بوده و حتی دیوار را هم نمی دیده است .
چه لذتبخش است که دیگران را خوشحال کنیم , حتی اگر خود در وضعیت بدی باشیم .
ما با شرح غصه هامان نیمی از آن را به دیگران انتقال می دهیم , در حالی که اگر شادی تقسیم شود دو برابر می شود !!!

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |

خداوندا مرا وسیله صلح خویش قرار ده
آن جا که کین است بادا که عشق آورم
آن جا که تقصیر است بادا که بخشایش آورم
آن جا که تفرقه است بادا که یگانگی آورم
آن جا که خطاست بادا که راستی آورم
آن جا که شک است بادا که ایمان آورم
آن جا که نومیدی است بادا که امید آورم
آن جا که ظلمات است بادا که نور آورم
آن جا که غمناکی است بادا که شادمانی آورم
خداوندا بادا که بیشتردر پی تسلی دادن باشم تا تسلی یافتن
در پی فهمیدن باشم تا فهمیده شدن
در پی دوست داشتن باشم تا دوست داشته شدن
چرا که با بخشیدن است که می گیریم
با فراموشی خویشتن است که خویشتن را باز می یابیم
با بخشودن است که بخشایش به کف می آوریم
با مردن است که به زندگی برانگیخته می شویم.
"فرانچسکوی قدیس"


ماه ليمويي سكوت كرده است
شب نقره اي
و من رنگ چشم هاي تو
حالا خورشيد به سطر آخر رسيده
ديگر چشم هيچ درختي نمي بيند اگر سبز دروغ بگويي
ديگر هيچ باراني نيمه هاي شب را تر نمي كند
اگر دل تنگ كوچه ها را ورق بزني
كجايي كه ببيني اين دخترك كوچك ساده
مي خواست آسمانش را با تو قسمت كند ؟
آه ... چه قدر كسالت آور است
سرفه هاي باد در دهان پنجره
نه اين كه فكر كني سطر اول اين شب باراني
تب پاييز مرا گرفته و هذيان بوي زيتون پرورده مي دهد نه ، فقط كسالت باد
صداي پنجره ي كوچكم را دورگه كرده
يادش به خير ، آن روز بي همزاد
كه كبوتري روي آخرين دقيقه ي جمعه من نشست
و سراغ مضراب دريا را گرفت
ياد دست هاي تو افتادم كه بي مضراب چه زيبا موج مي زدي
پس از آن روز بي همزاد
كه تو را اواسط سطر سكوتش جا گذاشتم
تمام شنبه هاي بلوطي رنگ منتظر كسي بودم
كسي كه تويي ، تويي كه هيچ كس نبودي
سكوت مرطوبي در گلوي من گير كرده
تو حرف بزن
با كلماتي از جنس باورهاي من
حرف بزن
نگذار نهال تنهايي من بزرگ شود
آن قدر بزرگ كه تمام شاخه هايش را كبوتر و كلمه بگيرد
كجا رفت آن ميم كه به پرنده ي نام من مي چسباندي
و پرنده ي مال آسمان تو مي شد ؟
اگر مي توانستم در اين دقيقه ي شب گريه كنم
سكوت همرنگ چشم هايت را مي شكستم
و تن سكوت ماندگار سياه مي كردم
كاش جاي دوستت دارم ها اسير گوركن ها مي شدم
ولي نه
تو باور نكن ، من و پنجره و شب و سكوت
تب سبزي داريم
تو باور نكن
وقتي که تنهاي تنها مي شوي ؛
وقتي که دوستانت ، آنها که نيازمند ياريشان هستي ، درست در حساس ترين نقطه رهايت مي کنند ؛
وقتي که در دست همانان که پشتوانه و پشتگرمي محسوبشان مي کردي ، خنجري مي بيني ؛
وقتي زير سنگي که به استواري اش سوگند مي خوردي و تکيه گاهش مي شمردي
ماري خفته مي بيني که در تکان حادثه از خواب جهيده است ؛
وقتي که امواج امتحان ، خاشاک دوستي هاي سطحي را مي ربايد
و لجن متعفن خودخواهي و منفعت طلبي را عريان مي سازد ؛
وقتي که هيچ تکيه گاهي برايت نمي ماند و هيچ دستي خالصانه به دوستي گشاده نمي گردد ؛
يک ملجا و اميد و پناهگاه مي ماند که هيچ حادثه اي نمي تواند او را از تو بگيرد .
او حتي در مقابل بدي هاي تو خوبي مي آورد و روي زشتي هاي تو پرده ي اغماض مي افکند .
اگر بداني که محبت و اشتياق او به تو چقدر است بند بند تنت از هم مي گسلد ...
حتماً دانسته اي او کيست...
پس چرا در انتها به او برسي ؛ از او آغاز کن

پاییز در من رها شده و من در نمناکترین لحظه ی زمان!
پرسه میزنیم در باد!
بوی شب و گیسویت رخساره از مهر شسته!
و نفسی که زمزمه ی رود جهان است!
ماه من!
برگهای خزان خوابم را پوشانده اند


اگر که فرصت يک آرزو بودم

به مرز روشن لحظه های بهار می رفتيم

و از تمام دريچه های رو به نسيم

به اوج تپش روزهای صدا

شاعرانه سلام می گفتم.

و از حيات دل انگيز رويش فردا

غزل گونه طرح قصه ی عشق می خواندم.

و تا فراسوی فصل های رويايی

در انتظار طلوع بی پايان

که می برد از ياد غصه و غم را

شبيه خيال يک ترانه می ماندم

اي كاش قلب گرم تو را برق مي گرفت
من يك چراغ نفتي سردم كه روشنم

سنگين شدي براي خودت نشكني مرا
حتما خيال مي كني از جنس آهنم

شال و كلاه كن مگر از روي اتفاق
با برف سال بعد بيايي به ديدنم
در شهر ما هیچ کس عاشق نمی شود
تنها کسی که عقل ندارد فقط منم


پیش از آنکه مرگ در بکوبد
هر آنچه داری تقسیم کن .
آیا می توانی ترانه ای زیبا بخوانی ؟
بخوان و آن را تقسیم کن .
آیا می توانی تصویری را نقاشی کنی ؟
نقاشی کن و آن را تقسیم کن .
هر آنچه در کف داری ....
هرگز کسی را ندیده ام
که چیزی برای تقسیم کردن نداشته باشد


وقتی دلت خسته شد دیگر خنده معنایی نداره فقط می خندی

تا دیگران غم آشیانه كرده در چشمانت را نبینند

وقتی دلت خسته شد دیگر حتی اشكهای شبانه هم

آرامت نمی كنند

وقتی دلت خسته شد فقط گریه می كنی چون به گریه

كردن عادت كرده ای و دیگر هیچ چیز آرامت نمی كند به

جز دل بریدن و رفتن 

نوشته شده در ساعت توسط ارام ...................................| |


Design By : Night Skin